CBO: Οι δασμοί του Trump μπορούν να “κόψουν” $3 τρισ. από το έλλειμμα – Το κόστος που φοβούνται οι αγορές

Μια εκτίμηση που δύσκολα περνά απαρατήρητη έφερε ξανά στο προσκήνιο η Congressional Budget Office (CBO). Σύμφωνα με τις τελευταίες της προβλέψεις, οι δασμοί που συνδέονται με την εμπορική πολιτική της εποχής Donald Trump θα μπορούσαν, υπό συγκεκριμένες παραδοχές, να μειώσουν το αμερικανικό ομοσπονδιακό έλλειμμα έως και κατά $3 τρισεκατομμύρια μέσα στην επόμενη δεκαετία. Το νούμερο είναι εντυπωσιακό. Η συζήτηση που ανοίγει, όμως, είναι ακόμη πιο βαριά.

Κάρτα Crypto EtherFI: https://bit.ly/cryptocard4u 3% επιστροφή χρημάτων σε όλες τις αγορές.

Η CBO δεν μιλά για κάποιο θεωρητικό σενάριο. Η εκτίμηση ενσωματώνεται στις μακροπρόθεσμες προβλέψεις 10ετίας, όπου τα έσοδα από τους δασμούς λειτουργούν ως ένας σταθερός μηχανισμός ενίσχυσης των δημοσίων ταμείων. Σε μια περίοδο που τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ παραμένουν σε ανοδική τροχιά, τα tariffs εμφανίζονται ως ένα εργαλείο που «γράφει» άμεσα έσοδα.

Από πού προκύπτει το $3 τρισ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της CBO, η μείωση του ελλείμματος προκύπτει από δύο βασικά κανάλια. Το μεγαλύτερο μέρος αφορά τα primary deficits, δηλαδή τα ελλείμματα πριν υπολογιστούν οι τόκοι. Οι δασμοί αυξάνουν τα κρατικά έσοδα, περιορίζοντας την ανάγκη για νέο δανεισμό. Το δεύτερο κομμάτι αφορά τους ίδιους τους τόκους. Λιγότερο χρέος σημαίνει χαμηλότερες πληρωμές τόκων στο βάθος του χρόνου.

Με απλά λόγια, οι δασμοί λειτουργούν σαν έμμεσος φόρος στις εισαγωγές, με άμεση ταμειακή απόδοση. Αυτό ακριβώς τους κάνει ελκυστικούς πολιτικά, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου οι αυξήσεις άμεσων φόρων θεωρούνται εκλογικά τοξικές.

Το οικονομικό κόστος που δεν φαίνεται στους τίτλους

Η ίδια η CBO, ωστόσο, προειδοποιεί ότι η εικόνα δεν είναι μονοδιάστατη. Σε ξεχωριστές αναλύσεις της έχει εκτιμήσει ότι οι αυξημένοι δασμοί τείνουν να έχουν πληθωριστικό χαρακτήρα και να περιορίζουν την πραγματική οικονομική δραστηριότητα. Οι ακριβότερες εισαγωγές μεταφράζονται σε υψηλότερο κόστος για καταναλωτές και επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε κλάδους που εξαρτώνται από διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού.

Παράλληλα, υπάρχει ο παράγοντας των εμπορικών αντιποίνων. Ιστορικά, οι μεγάλες εμπορικές συγκρούσεις δεν μένουν μονόπλευρες. Ανταποδοτικοί δασμοί μπορούν να πλήξουν τις αμερικανικές εξαγωγές, περιορίζοντας το όφελος που καταγράφεται αρχικά στα δημόσια έσοδα.

Γιατί το timing έχει σημασία

Η συζήτηση έρχεται σε μια στιγμή που το αμερικανικό δημοσιονομικό προφίλ πιέζεται από πολλαπλές πλευρές. Η CBO προβλέπει ότι το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχίσει να αυξάνεται την επόμενη δεκαετία, ενώ οι πληρωμές τόκων απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το επιχείρημα των $3 τρισ. αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.

Υποστηρικτές των δασμών τονίζουν ότι πρόκειται για έσοδα χωρίς άμεση επιβάρυνση της φορολογίας εισοδήματος. Οι επικριτές απαντούν ότι πρόκειται για έναν έμμεσο φόρο που τελικά πληρώνεται μέσω υψηλότερων τιμών και χαμηλότερης ανάπτυξης.

Οι αβεβαιότητες που μπορούν να αλλάξουν το αποτέλεσμα

Ακόμη και η ίδια η CBO αναγνωρίζει ότι οι προβλέψεις βασίζονται σε υποθέσεις που μπορεί να μεταβληθούν. Νομικές εξελίξεις, αλλαγές στην εμπορική πολιτική ή προσαρμογές της συμπεριφοράς επιχειρήσεων και καταναλωτών μπορούν να μειώσουν τη φορολογητέα βάση των δασμών με την πάροδο του χρόνου. Όσο περισσότερο οι εταιρείες αναδιαρθρώνουν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους, τόσο μικρότερο μπορεί να αποδειχθεί το καθαρό δημοσιονομικό όφελος.

Το συμπέρασμα που διχάζει

Οι δασμοί, σύμφωνα με την CBO, μπορούν πράγματι να προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στο ομοσπονδιακό έλλειμμα σε βάθος δεκαετίας. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν το δημοσιονομικό όφελος αξίζει το μακροοικονομικό κόστος. Και αυτό ακριβώς είναι που μετατρέπει μια τεχνική πρόβλεψη σε πολιτικό και αγοραστικό πεδίο μάχης.

Για περισσότερα ενημερωμένα νέα, βρείτε μας στο Twitter ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube .

Ποια είναι η γνώμη σας για το συγκεκριμένο θέμα; Αφήστε μας το σχόλιο σας από κάτω! Πάντα μας ενδιαφέρει η γνώμη σας!

Αρθρογράφος: Dimitrios Alexandridis