Το DHS στέλνει εκατοντάδες κλητεύσεις σε Google, Meta και Reddit για ανώνυμους επικριτές του ICE – Το όριο ανάμεσα σε εθνική ασφάλεια και λογοκρισία

Ένα θέμα που μέχρι πρόσφατα κινούνταν στο παρασκήνιο της αμερικανικής πολιτικής ασφάλειας έρχεται πλέον στο προσκήνιο και προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Το Department of Homeland Security φέρεται να έχει αποστείλει εκατοντάδες administrative subpoenas προς μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες, με στόχο την ταυτοποίηση ανώνυμων χρηστών που ασκούσαν κριτική στο ICE ή παρακολουθούσαν τις επιχειρήσεις του.

Κάρτα Crypto EtherFI: https://bit.ly/cryptocard4u 3% επιστροφή χρημάτων σε όλες τις αγορές.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις αμερικανικών μέσων, οι κλητεύσεις στάλθηκαν σε εταιρείες όπως η Google, η Meta, το Reddit και το Discord, ζητώντας στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αποκάλυψη της ταυτότητας χρηστών οι οποίοι δημοσίευαν πληροφορίες ή σχόλια για τη δράση του Immigration and Customs Enforcement.

Τι είναι οι administrative subpoenas και γιατί προκαλούν ανησυχία

Σε αντίθεση με τα κλασικά εντάλματα, οι administrative subpoenas δεν απαιτούν εκ των προτέρων έγκριση δικαστή. Εκδίδονται απευθείας από την εκάστοτε υπηρεσία και απευθύνονται σε τρίτους, συνήθως εταιρείες, που κατέχουν δεδομένα χρηστών. Θεωρητικά, ο παραλήπτης μπορεί να τις αμφισβητήσει δικαστικά. Στην πράξη όμως, το κρίσιμο σημείο είναι αν και πότε θα ενημερωθεί ο ίδιος ο χρήστης.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το βασικό πρόβλημα. Αν μια πλατφόρμα επιλέξει να συμμορφωθεί χωρίς ειδοποίηση, ο ανώνυμος χρήστης χάνει κάθε δυνατότητα να προσβάλει την κλήτευση. Το αποτέλεσμα είναι ένα de facto σπάσιμο της ανωνυμίας, χωρίς να έχει προηγηθεί κρίση για το αν η επίμαχη ομιλία ήταν νόμιμη, προστατευόμενη ή όντως απειλητική.

Το επιχείρημα της ασφάλειας και η κατηγορία για chilling effect

Το DHS δικαιολογεί αυτές τις κινήσεις επικαλούμενο την ανάγκη προστασίας των ομοσπονδιακών αξιωματικών και τη διερεύνηση πιθανών απειλών. Όπως αναφέρεται, λογαριασμοί που δημοσιεύουν real-time πληροφορίες για επιχειρήσεις του ICE μπορεί να εκθέτουν προσωπικό σε κίνδυνο.

Από την άλλη πλευρά, οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για νόμιμη πολιτική κριτική ή δημοσιογραφία πολιτών. Η American Civil Liberties Union έχει προειδοποιήσει ότι τέτοιες πρακτικές δημιουργούν “chilling effect”, αποθαρρύνοντας τους πολίτες από το να εκφράζονται ελεύθερα στο διαδίκτυο, ακόμα και όταν δεν παραβιάζουν κανέναν νόμο.

Υπόθεση που αποκαλύπτει τον μηχανισμό

Χαρακτηριστική είναι πρόσφατη υπόθεση όπου το DHS απέσυρε κλήτευση προς την Google, αφού ο χρήστης ενημερώθηκε και κινήθηκε νομικά. Σύμφωνα με την ACLU, η κλήτευση εκδόθηκε λίγες ώρες μετά από email κριτικής προς αξιωματούχο του ICE. Το περιστατικό χρησιμοποιείται πλέον ως παράδειγμα για το πώς οι administrative subpoenas μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο πίεσης απέναντι σε πολιτική έκφραση.

Ο ρόλος των Big Tech και το κρίσιμο ερώτημα

Οι τεχνολογικές πλατφόρμες βρίσκονται στο επίκεντρο. Άλλες δηλώνουν ότι εξετάζουν κάθε αίτημα ξεχωριστά και ειδοποιούν τους χρήστες όπου είναι δυνατό. Άλλες περιορίζονται στο να δηλώνουν συμμόρφωση “σύμφωνα με τον νόμο”. Το αποτέλεσμα είναι ένα θολό τοπίο, όπου η προστασία της ανωνυμίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική κάθε εταιρείας.

Γιατί το θέμα αφορά όλους

Το ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ το ICE ή το μεταναστευτικό. Αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης κράτους, πλατφορμών και πολιτών στην ψηφιακή εποχή. Αν η ανώνυμη πολιτική κριτική μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές κλητεύσεις δεδομένων, τότε το ερώτημα δεν είναι αν θα επηρεαστεί η ελευθερία λόγου, αλλά πόσο γρήγορα.

Η επόμενη φάση θα κριθεί στα δικαστήρια και στη στάση των Big Tech. Εκεί θα φανεί αν μπαίνουν σαφή όρια ανάμεσα στην εθνική ασφάλεια και στα θεμελιώδη δικαιώματα ή αν η ανωνυμία στο διαδίκτυο μετατρέπεται σταδιακά σε προνόμιο και όχι σε δεδομένο.

Για περισσότερα ενημερωμένα νέα, βρείτε μας στο Twitter ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube .

Ποια είναι η γνώμη σας για το συγκεκριμένο θέμα; Αφήστε μας το σχόλιο σας από κάτω! Πάντα μας ενδιαφέρει η γνώμη σας!

Αρθρογράφος: Dimitrios Alexandridis