Το δολάριο στο χαμηλότερο μερίδιο του 21ου αιώνα: Σήμα αλλαγής εποχής για το παγκόσμιο σύστημα;

Το μερίδιο του αμερικανικού δολαρίου στα παγκόσμια συναλλαγματικά αποθέματα υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2000, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του IMF (COFER). Το ποσοστό κινείται πλέον στην περιοχή του 56–57%, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεπερνούσε το 70%. Η πτώση αυτή αναζωπυρώνει τη συζήτηση περί «αποδολαριοποίησης» και επαναπροσδιορισμού της ισορροπίας ισχύος στο διεθνές νομισματικό σύστημα.

Κάρτα Crypto EtherFI: https://bit.ly/cryptocard4u 3% επιστροφή χρημάτων σε όλες τις αγορές.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο του 2025 το μερίδιο του USD κινήθηκε κοντά στο 56%, επίπεδο που χαρακτηρίζεται ως το χαμηλότερο του αιώνα. Το ευρώ διατηρεί περίπου το 20% των παγκόσμιων αποθεμάτων, ενώ το κινεζικό γουάν παραμένει κάτω από το 2%. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι τόσο η ενίσχυση ενός συγκεκριμένου νομίσματος, αλλά η άνοδος της κατηγορίας «λοιπά νομίσματα», η οποία προσεγγίζει πλέον το 21%.

Με απλά λόγια, οι κεντρικές τράπεζες δεν εγκαταλείπουν μαζικά το δολάριο για να στραφούν αποκλειστικά σε ευρώ ή γουάν. Αντίθετα, φαίνεται να διαφοροποιούν σταδιακά τα χαρτοφυλάκιά τους, προσθέτοντας νομίσματα όπως το αυστραλιανό και το καναδικό δολάριο, αλλά και αυξάνοντας τα αποθέματα σε χρυσό.

Η υποχώρηση του μεριδίου του USD δεν σημαίνει ότι το δολάριο χάνει την κυριαρχία του. Παραμένει με διαφορά το Νο1 αποθεματικό νόμισμα παγκοσμίως. Ωστόσο, η τάση είναι καθοδική εδώ και δύο δεκαετίες. Από περίπου 72% το 2001, το μερίδιο έχει διολισθήσει κατά σχεδόν 15 ποσοστιαίες μονάδες. Πρόκειται για σταδιακή αλλά σταθερή μεταβολή.

Ένα κρίσιμο στοιχείο που συχνά παραβλέπεται είναι ότι μέρος της πτώσης οφείλεται σε κινήσεις ισοτιμιών. Όταν το δολάριο αποδυναμώνεται έναντι άλλων νομισμάτων, η αποτίμηση των αποθεμάτων μεταβάλλεται αυτόματα. Σε ορισμένα τρίμηνα, το μεγαλύτερο ποσοστό της μεταβολής εξηγείται από τέτοιες λογιστικές επιδράσεις και όχι από ενεργές πωλήσεις αμερικανικών τίτλων.

Παρά ταύτα, η γεωπολιτική διάσταση δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι κυρώσεις, οι εμπορικές εντάσεις, οι συγκρούσεις και οι συζητήσεις γύρω από εναλλακτικά συστήματα πληρωμών έχουν ωθήσει αρκετές χώρες να μειώσουν την εξάρτησή τους από το δολάριο. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν ενισχύσει τις διμερείς συναλλαγές σε τοπικά νομίσματα, ενώ κράτη της Μέσης Ανατολής και της Ασίας αυξάνουν τις αγορές χρυσού.

Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη χρήση ψηφιακών νομισμάτων κεντρικών τραπεζών και οι περιφερειακές συμφωνίες πληρωμών δημιουργούν ένα πιο πολυκεντρικό τοπίο. Δεν πρόκειται για κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods II, αλλά για σταδιακή ανακατανομή βαρών.

Για τις αγορές, το ερώτημα δεν είναι αν το δολάριο θα «τελειώσει», αλλά πώς θα προσαρμοστούν οι ροές κεφαλαίων σε ένα πιο διαφοροποιημένο περιβάλλον. Αν το μερίδιο συνεχίσει να μειώνεται, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων, η ισχύς του δολαρίου και η παγκόσμια ρευστότητα θα επηρεαστούν.

Για τον χώρο των crypto, η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κάθε ένδειξη αποδυνάμωσης της κυριαρχίας του δολαρίου τροφοδοτεί το αφήγημα περί εναλλακτικών αποθεματικών στοιχείων, από τον χρυσό έως το Bitcoin. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι η διαδικασία είναι αργή και ελεγχόμενη.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: το δολάριο παραμένει η ραχοκοκαλιά του διεθνούς συστήματος, αλλά το μονοπώλιό του διαβρώνεται σταδιακά. Η πτώση στο χαμηλότερο επίπεδο του 21ου αιώνα δεν είναι πανικός. Είναι όμως μήνυμα ότι το παγκόσμιο νομισματικό τοπίο μετασχηματίζεται.

Και όταν οι κεντρικές τράπεζες αρχίζουν να διαφοροποιούν σε αυτή την κλίμακα, οι επενδυτές καλούνται να διαβάσουν πίσω από τους αριθμούς. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν πρόκειται για προσωρινή διόρθωση ή για την αρχή μιας νέας εποχής ισορροπιών.

Για περισσότερα ενημερωμένα νέα, βρείτε μας στο Twitter ή εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube .

Ποια είναι η γνώμη σας για το συγκεκριμένο θέμα; Αφήστε μας το σχόλιο σας από κάτω! Πάντα μας ενδιαφέρει η γνώμη σας!

Αρθρογράφος: Dimitrios Alexandridis